Istnieje teoria, że w nieskończonej ilości wszechświatów, w nieskończonym
czasie zdarzy się wszystko. Czyli, że nawet to, co niemożliwe,
jest nieuniknione. Wytłumaczenie równie dobre, jak każde inne.
Wiele historii zaczyna się w barach, ta także. Nie dlatego, że tam byłem,
bo to nieprawda, ale dlatego, że to świetne wprowadzenie pewnego faceta.
Legendy wszystkich kultur wspominają postać spełniającą życzenia -
prócz amerykańskiej. Arabowie mają dżinów, Irlandczycy koboldy,
Chińczycy smoki i małpy, Europejczycy wróżki i skrzaty. A my?
Świętego Mikołaja?
Podrzuca prezenty, nie spełnia życzeń.
Diabeł spełnia życzenia!
Produkt sprzed naszej kultury. Nie spełnia życzeń, ubija interesy.
- Poddaję się. Kogo mamy? - Nikogo. Piszę o tym magisterium.
Nasza kultura to unikat bez takiej postaci.
- Ależ mylisz się, przyjacielu. - Słucham?
Jest w Ameryce gość, co spełnia życzenia.
- Ale tylko jedno na głowę. - A któż to taki?
J. Ż Grant. To nazwisko codzienne, ma sporo innych. Nieuchwytny drań.
- Już dżina łatwiej znależć. - Dziwne, że o nim nie słyszałem.
Bo Ameryka ma dużo młodszą kulturę od Irlandii czy Arabii.
- Niewielu go spotkało. - Niech zgadnę, tobie się udało?
Spotkałem go na drodze stanowej 60. Przypadkiem. Tak działa.
To nie ludzie go znajdują, tylko on ich.
Wpada na nich i nikt nie wie, kim jest, dopóki się nie ujawni.
Najczęściej mąci w głowach, płata figle, taki już jest.
Ale czasem, jak kogoś polubi, zagra fair.
Gadają, że jego ojciec był koboldem, rodem z Irlandii. Był kobieciarzem,
jak wszystkie koboldy, i akurat spiknął się z Indianką.
Czejenom odebrali ziemie
i mieszaniec o magicznych mocach został włóczęgą.
Stanowa numer 60?
Jak wygląda ten J.Ż. Grant?
Czerwony krawat. Pali fajkę rzeżbioną w główkę małpy.
Lepiej nie wspominaj o nim w pracy magisterskiej, woli pozostać w cieniu.
- Stoi. - Dobranoc.
Zerknij tu, Quicey, stanowa 60 nie istnieje.
Jest 65, 64, 66 i 69. 60-tki nie ma.
Czyli mamy dziś Noc Bzdur i Oszołomów.
Gość w czerwonym krawacie i z fajką, co spełnia życzenia? Pewnie...
Cholera, ma być przed dwunastą! Tak, mamy pożar.
Dobra, dzwoń do Wesa.
O psiakrew!
- Złamana szczęka. - Proszę wybaczyć, nie widziałem pana.
Nic panu nie jest? Proszę wstać.
Do licha!
- Człowieku! Mój rower! - Przepraszam, zapłacę...
Cholera! Spójrz na mój garnitur! Niech to szlag!
O nie! Mam spotkanie o jedenastej!
To pieprzona katastrofa! Telefon to moja linia życia!
Psiakrew!
Podobno nic się nie zdarza bez powodu. Mnie przydałby się nowy rower.
A mnie nie przyda się ten złom! I to akurat dziś!
Chciałbym, żeby to się nie zdarzyło! Tak, bardzo bym chciał! Bardzo!
To twoje życzenie? Chciałbyś, żeby się spełniło?
- Żebyś wiedział! - Wedle życzenia, panie Baker.
Skąd znasz moje nazwisko?
Cholera, ma być na dwunastą. Mamy pożar.
Niech Wes ci przefaksuje do centrali...
Mów głośniej, nic nie słyszę.
Niektórzy to już sami nie wiedzą, czego chcą.
Występują
ALE JAZDA! Spotkania na drodze
Ja wkroczyłem do historii we wtorek, 18 września, w moje urodziny.
Dokładnie dwudzieste drugie.
Jestem Neal Oliver, a ten pieprznik to moje mieszkanie w St Louis,
gdzie właśnie zasięgam porady.
Założyć krawat na obiad?
Tak.
Psiakrew...
- Wszystkiego najlepszego. - Dzięki, kotku.
Na pewno nie jesteś zły, że nie idę z tobą?
Skąd, test z psychologii jest ważniejszy niż koncert.
Nie! Poczekasz do obiadu. Przykaz twojej rodziny.
Ale to otwórz, przechwyciłam twoją pocztę.
Klaps od życia, odrzucone podanie o stypendium.
- Otwórz chociaż. - Po wadze czuć odmowę.
Nie ta płeć, nie ten kolor skóry i za bogata rodzina. Tak mi przykro.
Tylko nie mów nic staremu.
- Jesteś dziwaczny. - Co?
Grejpfruta kroi się na połówki i wyjada, a nie obiera jak pomarańczę.
- Znowu ona. Mam być zazdrosna? - Gdyby istniała naprawdę...
Znowu mi się śniła. Była w więzieniu, to coś znaczy.
Powiem ci, co. Gdzieś ją zobaczyłeś, zapadła ci w podświadomość,
a jej obraz wraca w snach, więc ją rysujesz, co wzmacnia obraz.
Śnisz, więc rysujesz, rysujesz, więc śnisz. Błędne koło.
Przestań ją rysować, to zniknie.
Dziękuję, pani Jung, ale ja lubię ją rysować.
Ale czy w ogóle mam do tego smykałkę? Dziś upływa termin nadsyłania prac
- na konkurs Conrada. Posłać coś? - Nie pytaj, nie chcę być wyrocznią.
Ale wiem, że kariery nie trzeba koniecznie robić w tym, co się lubi.
Wziąć udział w konkursie?
Nie
Masz, kłopoty znikną.
Jak wspomniałem, wszystko się wtedy zaczęło.
Na tradycyjnym obiedzie urodzinowym. Restaurację wybrał jak zwykle ojciec.
Obecni byli jak zwykle Sally, która podoba się bardziej rodzicom niż mnie
tata Daniel, adwokat, mama Marlene, żona adwokata, i moja siostra
i najlepsza przyjaciółka Nancy, dar od Boga, bym nie dostał świra.
Czego sobie życzyłeś? Powiedz, że to dotyczy nas dwojga!
Zgaduję, że znów chciałby latać na paralotni.
- Boże broń - Och nie, tylko nie to.
Jak powiem, to się nie spełni.
To banialuki. Tak naprawdę życzenia trzeba wypowiadać, to kwestia karmy.
Wyjawić je, nadać kształt. Inaczej niż z tego.
Nie słyszałem o tym.
To prawda, uwierz mi. Wiem swoje. Pokroję tort.
- Teraz musisz nam powiedzieć. - No, mów, braciszku.
Dobrze. Zażyczyłem sobie...
- Odpowiedzi. - Odpowiedzi? Na co?
Na życiowe pytania.
Proszę. Wszystkiego najlepszego.
Wstęp do Towarzystwa Prawniczego Bradford.
Starczy jak pójdziesz na rozmowę 15 pażdziernika. Wszystko załatwiłem.
- Pewne jak w banku. - Mówiłem, że nie jestem pewien...
Ja jestem pewien za dwóch.
Ostatnia, która zgasła. Weż.
Jeśli chcesz, by życzenie się spełniło.
Dzięki.
Cudowna! Mój ulubiony kolor. Dziękuję bardzo.
Pędzle z soboli! Nancy, jesteś kochana.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Najlepsze na koniec. Wszystkiego najlepszego, synu.
Nie jest cudowny? Czerwień straży pożarnej! Nawet nie wiesz, jak
trudno znależć kabriolet w tym kolorze! Wtrysk paliwa,160 koni, telefon,
osobiste tablice! W twoim wieku dałbym wszystko za taki wóz.
Najwyższy czas zmienić image, a to najlepszy początek.
Jak zwykle wszystko według niego. Czerwony to jego ulubiony kolor.
Jego motto na tablicach... Najwyrażniej mam stać się nim.
- Czy to nie wspaniały prezent? - Jest boski! Neal, przejedziemy się?
I jak?
Synu! Wezwijcie pogotowie!
Neal, co ci jest?! Powiedz coś! Synku!
Wtorek, osiemnastego
Wracaj do zdrowia, mama i tata.
Najlepsze cienkie ciasto w mieście.
- Jak się czujesz? - Nieżle, boli tylko jak myślę.
Mam zostać na noc, żeby rano przejść testy, sprawdzą, czy percepcja działa.
- Jesteś aniołem. - Wiem.
Co mówi twoja percepcja o prezencie, który ojciec chciałby sam dostać?
- Zdecydowanie protestuje. - Czyli jest w porządku.
Niezły sposób na wymiganie się od podziękowań.
Rodzice zaraz przyjdą. Co im powiesz?
Kłamstwa.
- Prawda ich wkurzy. - Może i dobrze?
Nie, bo zaserwują mi wykład o tym, jak ich zawiodłem.
Łatwiej będzie udawać. Może ktoś go ukradnie.
Na początek rozgrzewka. Pokażę ci kartę, a ty podasz jej kolor.
Potem zwiększę tempo, a ty masz nadążyć.
Dobrze.
Karo. Trefl, Pik, Kier, Karo.
Pik, karo, kier, trefl, pik, kier,
karo, trefl, kier, pik, karo, trefl.
Pik, kier, trefl, pik, kier.
- Zdałem? - Nie.
Niewielu się to udaje.
Czarne kiery? Czerwone piki? To oszustwo!
Doświadczenie nauczyło cię, że kiery są czerwone, a piki czarne.
Kształty mają podobne, umysłowi łatwiej interpretować je na podstawie
doświadczeń niż otworzyć się na możliwość różnic.
Widzimy to, czego oczekujemy, a niekoniecznie to, co jest.
Dzieci, które nie grały w karty, zawsze zgadują.
Ciekawe, ile rzeczy masz przed sobą, widoków, dżwięków, woni,
których nie zauważyłeś, bo tak cię zaprogramowano.
Pocieszające, że w drugim podejściu zdasz test. Dowiedziawszy się,
że piki mogą być czerwone, będziesz w stanie je dostrzec.
Zwoje mózgu są jak sieć dróg, łatwo dojechać z jednego znanego miejsca
do drugiego, ale miejsca między nimi, boczne drogi, choć istnieją,
umykają uwadze wszystkich.
Fajna sztuczka, ale nie ma gier z czarnymi kierami.
Skąd możesz wiedzieć?
Jestem doktor Craig, możemy przeprowadzić test?
Tak.
- Ten Ray już mi zrobił rozgrzewkę. - Kto?
- Ten, który wyszedł, z kartami. - Wśród personelu nie ma żadnego Raya.
Ale był tu! Taki dziwak z kartami, w zielonym fartuchu.
Personel nosi niebieskie. Może sprawdzimy postrzeganie kolorów?
Upuściłeś siódemkę kier.
Wejdż, synu.
Jak samochód? Bombowy?
Tak, tato, bardzo. Bardzo bombowy.
Co cię gryzie?
Nie jestem do końca pewien tego Bradford.
Za łatwo poszło, rozumiesz?
Ciężko pracowałem, żeby tobie było łatwiej.
Wolisz harować po nocach w supermarkecie?
Tylko, żeby nie brać forsy od ciebie.
Wyłuszczę ci swoją filozofię. Pewna jak w banku.
Jak ktoś oferuje ci okazję, bierz.
Okazją jest członkostwo w klubie, które da ci wstęp na każdą uczelnię.
Ameryce potrzebny jest kolejny adwokat?
Dobry tak. Tacy zawsze się przydadzą.
- Ile to kosztowało, 30 patyków? - 32200.
- Przelicytowałem dwóch marszandów. - Kupa kasy za szmatę do pędzli.
Widać, jak się na tym znasz. To sam Franklin Samuel, uznany artysta.
Jeśli ty coś sprzedasz - podkreślam słowo 'jeśli'
- twoje zdanie nabierze mocy.
Nie jestem po prostu pewien, chcę na trochę zniknąć.
Po co?
Zrobić remanent. Ustawić sobie w głowie.
I tracić czas na sztukę? To hobby i niech tym pozostanie.
Dostałeś się do Bradford, bo Pratt jest w zarządzie. Tylko w tym roku.
Jak nie skorzystasz, drugiej szansy nie będzie. Zapoznaj się z ich ofertą.
Jak postanowisz, że prawo to nie dla ciebie, jakoś to... przeżyję.
Ale chociaż będziesz w Bradford. A to sprawa pewna jak w banku.
Potem sobie poustawiasz w głowie.
Idziesz do Bradford? Mówiłeś, że nie wiesz.
Bo nie wiem. Ale głupio byłoby nie spróbować.
Żeby nie zawieść starego? Kupił cię odjazdowym autkiem?
To mu poszerza opcje. To dojrzała decyzja. Popierajmy go, nie krytykujmy.
Szukaj dobra w swych bliskich.
Owiewa cię ciepły wiatr romansu.
Dobre zdrowie poprzedza dobrobyt.
15 pażdziernika, jesteś pewien?
To data rozmowy w Bradford!
Pokaż.
Nabrałeś mnie, tu nic nie ma.
Jak to, cholera?!
Nigdy bym nie wsiadła na statek.
Rzucić wszystko, nie wiedząc, dokąd jadę?
Niewiarygodne, że ty byś chciał. Zostawić rodzinę, kumpli... i po co?
Halo, Ziemia do Neala. Co ci jest?
Ta wróżba... Brzmiała "15 pażdziernika, jesteś pewien?"
Najwyrażniej nie.
Jak ci ją pokazałem w restauracji, tak było.
- Po co to tak rozdmuchujesz? - Bo mnie to gryzie.
To tylko projekcja niepokoju w związku z decyzją. To naturalne.
Posłuchaj, poradzisz sobie świetnie, bo jesteś świetny.
Masz.
Weż głęboki oddech i zrelaksuj się.
Posłuchaj mnie. Jakie były szanse, że to konkretne ciastko wyląduje
na naszym stole, a ja je wybiorę?
Kartka była pusta. Zastosowałeś projekcję.
Projekcję? Pewnie. Grzeczny sposób stwierdzenia, że mam zwidy.
Miła myśl.
Pracowałem nocą w magazynie spożywczym wypełniając zlecenia dla dostawców.
Lubiłem to z trzech powodów. Sam znalazłem tę robotę.
Płacili mi, nie musiałem prosić starego.
I wkurzało ojca, że jego syn pracuje jak robol.
Podobno odchodzisz i będziesz adwokatem w bajeranckim wózku.
- Bomba. - Daj dzieciakowi spokój.
Pamiętaj tylko, że jakbyś wysoko nie zalazł, to zawsze będzie szkółka.
- Ta sama szkółka. - Szkółka?
Całe życie to szkółka, tylko nazwy się zmieniają. Weżmy tę dziurę.
Zamiast dziekana masz szefa, zamiast belfrów nadzorców, zamiast kolokwiów
polecenia służbowe. Zawalisz polecenie - wywalają cię zamiast zawiesić.
Nazwy się zmieniają, a gówno to samo.
Szkółka.
Ooo, uszkodzony towar.
Sklep go nie sprzeda, więc mogę go sobie zabrać.
- On ma rację? To wszystko szkółka? - Jeśli tak na to spojrzeć...
Ja na przykład przychodzę tu, widzę tych samych ludzi, dostarczam towar,
widzę tych samych ludzi, jem tam, gdzie zawsze, widzę tych samych ludzi.
Ale widzisz, ja lubię tych ludzi.
Przynajmniej większość.
Jak bym chciał zmian, to bym coś zmienił.
Zjadłbym gdzie indziej, pojechał inną drogą. A do szkoły nie chodziłem.
Patrz na nich - rano wstaną i pójdą do sklepu, gdzie na półce stoi
ten sam co zawsze makaron. Nie zastanowią się, skąd się tam wziął.
Psiakrew, to ona!
Musiałem ją zobaczyć na plakacie, dlatego mi się śniła. Ale wariactwo!
- Śniła ci się? - Tak. To głupie, nie?
- Może to coś znaczy? - Na przykład co?
Olśnienie. Miłość od pierwszego wejrzenia.
Daj spokój. To bajki.
Tak poznałem moją żonę. Ujrzałem ją w tłumie na pokazie fajerwerków.
Były przepiękne, a ja patrzyłem tylko na nią. I po prostu wiedziałem...
Moje dziewczyny były reakcją na poprzednią.
Janet wariowała za moim malowaniem, doprowadzając mnie do szału.
Znalazłem więc Sally, która unika oceniania, za to robi mi psychoanalizy.
Nie będzie tą jedyną.
Może więc podążaj za nią?
Taka dziewczyna? Modelka? Faceci leżą jej u stóp. Ich grube portfele też.
Tak, gonienie za snami to głupia dziecinada.
Macie billboard na budynku przy Delmar? Z jakiej jest agencji?
Nie, obok plakatu Casino Queen. Dziewczyna ze słuchawką,
mówi "Masz jeszcze szansę".
Pusty? Niemożliwe, byłem tam i widziałem go.
Naprawdę widziałem.
- Co jest na tym plakacie z prawej? - Odbiło ci? Jest pusty.
Zadzwoń pod 5551300
Neal Oliver, spotkanie ustalono na jutro, 25 września, o 10.00.
Ulica Olive numer 555, pokój 1300, zmiana terminu niemożliwa.
- Neal Oliver, spotkanie... - Halo? Kto mówi?
Wciśnij 10 i 3 - to najlepsze połączenie.
Witaj, Oliver. Nie byłem pewien, czy przyjdziesz. Nie wszystkim się udaje.
- Ray? - Mam dla ciebie robotę, jeśli chcesz.
Przejedziesz się po kraju i dostarczysz paczkę.
Co tu właściwie jest grane?
Widzę jakieś znaki na plakatach i w ciasteczkach, dziwne znaki.
Czarne kiery i czerwone piki. Mówiłem że nauczysz się je dostrzegać.
- Ale o co tu chodzi? - O ciebie, Neal, tylko o ciebie.
Oto przesyłka.
- Źle napisałeś Denver. - Doprawdy?
Czemu ja? A nie kurier? Co tam właściwie jest?
Nie mogę powiedzieć.
Bo nie wiesz czy bo nie chcesz, żebym ja wiedział?
- Efekt i tak byłby ten sam. - A jaka jest stawka?
Nie mogę powiedzieć.
A jaki tkwi w tym haczyk? Czy tego też nie powiesz?
Nic, tylko głód odpowiedzi.
Uznaj to za miły skok w nowe stulecie.
Albo wycieczkę nowym wozem przed niewolą Bradford.
- Skąd o tym wiesz? - Otwórz.
Skąd o tym wiesz? - Spytał Neal o 10:06.
Siadaj.
Umowa jest taka: Wychodząc stąd z paczką, przyjmujesz zlecenie.
Jeśli jej nie otworzysz, nie zgubisz i nie będziesz próbował dowiedzieć,
co zawiera, u celu czeka cię nagroda.
Pojedziesz drogą stanową 60.
Data dostawy to 2 pażdziernika,
masz czas na zwiedzanie miast, spotkania z ludżmi i rozglądanie się.
Nazbieraj wspomnień, doświadczeń włóczęgi,
i opowieści z trasy.
To wszystko jest jak sen.
Ty, to biuro, Xlll piętro w biurowcu, który nie ma Xlll piętra...
Zaraz zadzwoni budzik...
Pora wstawać!
To jawa, Neal. Może obudziłeś się pierwszy raz w życiu.
Umowa. Zobowiązuję się wykonać robotę.
To standardowy formularz.
- Musisz go podpisać własną krwią. - Krwią?
Jasne, jestem diabłem.
Żartowałem.
Zwyczajowo człowiek uczciwy nie waha się potwierdzić swych słów krwią.
Dobra.
Jeszcze jedno. Czai się tam morderca, więc uważaj.
Teraz mi mówisz?! Po podpisaniu?
Podróż życia też obejmuje ryzyko śmierci.
- Jak wygląda ten facet? - Kto mówi, że to facet?
Kobieta? Chyba nie ta Robin - adresatka?
Wiem. Nie możesz powiedzieć.
Nie pomyliłem się w nazwie miasta.
Znajdziesz je jadąc drogą numer 60.
Już ci mówiłem, nie ma drogi nr 60.
Jest autostrada 60, ale nie stanowa.
Musi być.
Sam spójrz, tu jest 70, a następna na południe to 40.
60, gdyby istniała, powinna być gdzieś między nimi.
Ale jak widzisz - nie ma. Po prostu nie istnieje.
Gdzie znależć drogę, która nie istnieje?
Postanowiłem szukać tam, gdzie powinna być, gdyby istniała.
Ray mówił, że ukrytych miejsc nie znajdzie się na utartych szlakach.
Przeleciałem stanową 55 i śladem Boba Dylana ruszyłem autostradą 61.
To znowu ona, czyli miałem rację.
Zaczynałem wierzyć w znaki.
To do ciebie mam dostarczyć paczkę, tak? Jesteś Robin Fields!
Teraz to ma sens.
Nieżle, naprawdę nieżle. Niesamowicie!
Kelner z urodzinowego przyjęcia!
J.Ż. Grant
Neal Oliver. Dziwny zbieg okoliczności.
Jeśli wierzyć w przypadki. Ja wolę nieuniknioność.
Każde zdarzenie jest nieuniknione, inaczej by się nie zdarzyło.
- Racja - Zapomniałem dać ci prezent.
Pamiętasz swoje życzenie?
Odpowiedż. Fantastycznie.
A będzie jeszcze lepiej. Dalej, wypróbuj. Pytania na 'tak i nie'.
Bilo, czy istnieje droga nr 60?
Dla ciebie tak.
Skręć w prawo za znakiem stopu.
- Mówiłem, że będzie lepiej. - Kim pan jest?
J.Ż. To Jedno Życzenie. To ja. Spełniam życzenia. Jedno na głowę.
Twoje było ciekawsze od innych. Dawało możliwości.
Znaczenia zamiast żądzy pieniądza. Takich jest najwięcej.
Daj to, daj tamto. Zwykle forsę, seks i łatwe życie.
Sposób spełniania zależy od mojego humoru.
Bilo, czy ten facet robi mnie w konia?
Sam zdecyduj.
Ruszaj.
Znajdżmy tę drogę.
Jedna parka chciała się pobrać i żyć szczęśliwie do śmierci.
Wysadziłem ich samochód w drodze na podróż poślubną.
Facet chciał doskonałego seksu ze świetnymi babkami bez ryzyka ciąży.
Co rano dostaje kurierem paczkę z pornosem i pudełkiem chusteczek.
Jest znak stopu, skręcaj.
Jest drogowskaz.
A niech mnie! Znalazłem!
To było nieuniknione.
Cieplej!
Myślałem, że stanowe to kilkupasmowe drogi ze skrzyżowaniami.
Jeśli drogi oficjalnie nie istnieją, zasady ich nie dotyczą.
Czyli jedziemy nieistniejącą drogą do miasta, którego nie ma na mapie?
Są zastrzeżone numery telefonów, a tu są zastrzeżone drogi i miasta.
Nie kupuję. Musi być lepsze wytłumaczenie.
Lepsze? Dobrze...
To może równoległa rzeczywistość? Albo sen? Albo jakiś związek
z twoim życzeniem? Albo jesteś w śpiączce, bo oberwałeś wiadrem?
Albo może... może jesteś martwy.
Które?
Czego ty chcesz? Dałem ci sześć opcji, wszystkie rozsądne.
Chcesz odpowiedzi? Wybierz sobie którąś. To nic nie zmieni.
Przyjąłeś robotę i musisz ją wykonać.
Może to jednak coś zmienia. Załóżmy, że jestem martwy.
Mogę sobie jechać pod prąd?
Proszę, spróbuj.
W trakcie czekania na lorę, która zjawi się za 25 sekund rozważ,
że jeśli nie żyjesz, to to jest życie pośmiertne. Kim zatem może być
facet, z którym podpisałeś kontrakt krwią i który wie o tobie wszystko,
...i czy rzeczywiście warto go wkurzać?
Może i racja.
Może.
Uwielbiam tę drogę!
Ja? Też mam się za artystę. Widzę życie jako sztukę.
Niektórzy artyści nie mogą znieść widoku swego dzieła. Ja jestem swoim
najgorętszym fanem. A moje ulubione dzieło wejdzie zaraz przez te drzwi.
- Co podać? - 15 podwójnych cheesburgerów.
- 15 podwójnych na wynos! - Nie, zjem na miejscu.
Wstrzymaj zamówienie! Zje pan 15 burgerów sam?
- Tak. A co, duże są? 15 to za wiele? - O wiele za wiele.
- To 12, równy tuzin. - Pijany pan jest czy co?
Nie wiem. Można się upić czterema piwami?
Koleś, stawiam stówę, że nie zjesz nawet sześciu.
- Mówisz, że burgery są aż tak duże? - Stówa, że nie zjesz sześciu.
Głodny jestem.
Ale może i racja, 12 to przesada. Niech będą dwa
cheesburgery, 3 porcje kurczaka, kanapkę z pomidorem, dwie z szynką,
stek z indyka, dwie kanapki klubowe i dwie miski chili z dodatkową cebulką.
I po jednym z tych ciastek.
- Z każdego rodzaju? Coś jeszcze? - Trzy porcje krążków cebulowych.
To zdecydowanie zdrowszy obiad niż 12 bułek. Aha, i bez pikli.
- Nie dawaj pikli! - Stówa.
Jak wchłoniesz to w godzinę.
Nie wstając od lady i nie rzygając obiadem.
- Nie mam duszy hazardzisty. - Dwa do jednego.
Dobra, 3 do jednego. 300 dolców za 100 twoich.
A niech tam. To tylko forsa.
Hal!
- Trzymaj bank. - Jasne.
Ja też postawię.
Bilo, facet zje to wszystko?
Założysz się?
- Mogę też coś postawić? - Spytaj jego.
- Lubię ryzyko. - Jeszcze większy wariat.
- Moja forsa nie jest gorsza. - Mnie pasuje.
Może coś do popicia?
Pańskie zamówienie.
Dobra, jest 10 po pierwszej, na mój znak, gotowy...
Czekaj. Poproszę keczup.
Dzięki.
- Dobra, gdzie tkwi sztuczka? - Sztuczka?
Gdzie żarcie? Na pewno nie w żołądku.
Właściwie nie wiem. Zawsze kochałem jeść, nad życie.
W restauracji chciałem zamawiać całe menu.
Irytowała mnie niewielka objętość mojego żołądka.
17 lat temu wyraziłem życzenie.
Ku memu zdumieniu - spełniło się.
Teraz mam w brzuchu czarną dziurę. Tylko że muszę jeść 6-7 razy dziennie.
To kosztowne, więc sporo podróżuję i wykorzystuję takich jak ty,
...żeby za mnie płacili. - Niezła bajeczka.
Proszę wybaczyć...
Muszę o coś spytać. Nadal kocha pan jeść?
Nie. I w tym sęk.
Hej, mały... On mógł nas wyrolować, bo dał niezły pokaz.
Ty, to co innego.
Ja tylko postawiłem na czarnego konia!
Maczałeś w tym palce, umiem poznać oszusta.
- To był impuls, nie znam faceta. - Ale twój kumpel owszem.
Prawda?
- Nie zaprzeczę. - Oddaj to, co gwizdnąłeś.
Wygrałem zakład, jeśli to zbrodnia, wezwij policję.
- Ja jestem z policji - No dobrze.
Bardzo mi przykro.
To cała moja forsa!
Ruszaj w drogę, mały.
W co ty grasz?
Wiesz zawczasu o wszystkim, co ma się zdarzyć i robisz mnie w konia!
Nie bierz tego tak poważnie, wszystkich robię w konia. Taki jestem.
Polecam. To niewyczerpane żródło uciechy.
A w kwestii wszechwiedzy, to na tej drodze przeszłość, terażniejszość i
przyszłość, przypuszczenia i możliwości - łączą się w jedno.
Mieszają się. Ja jestem tylko na nie nastrojony.
Jesteś aniołem czy kimś takim? Wybierasz, komu spełnić życzenie?
Ja tylko mieszam ludziom w głowach. Jestem dżokerem w talii życia.
Ale po co?
Lubię to. Trzeba robić to, co się lubi.
Choć przyznam, rozważałem zmianę kariery -
Etat w spożywczym...
Albo męska prostytutka...
Jesteś gejem?
- Znowu mnie nabierasz, tak? - Tak.
Jestem nawet prawiczkiem. I zawsze będę.
Jak miałem 9 lat odcięło mi penis w wypadku.
- Jasne. - Chcesz zobaczyć?
Tak. Pokaż.
O psiakrew!
Boże...
Mówię ci, świat jest inny, gdy nie musisz ciągle myśleć o seksie.
Koniec z seksualną reakcją na wszystko.
No tak... Tak przypuszczam.
Moment, a skąd wiesz, jak to jest mieć coś, czego nigdy nie miałeś?
Zaczynasz myśleć. Wiesz, ilu by uwierzyło na słowo?
Brzmi nieżle, więc wierzą.
Jak mówiłem, mieszanie ludziom w głowach to kupa frajdy.
Powinieneś spróbować.
Zbliża się przyjemny akcent.
Cześć, koledzy, jedziecie w moją stronę?
- Jeśli jedziesz na zachód. - Idealnie.
Przeskocz na tył, przystojniak chce na mnie popatrzeć.
Z przodu będzie miał lepszy widok. A ty z tyłu też nienajgorszy.
- Jestem Laura. - Neal. A to pan Grant.
Dokąd jedziesz?
Ja? Na poszukiwanie doskonałego bzykania.
- Ciekawy cel. - A byłeś tam?
- Nie mogę przytaknąć. - Ja też nie.
Ale jak na razie podróż jest ekstra.
Skąd będziesz wiedziała, że trafiłaś?
To problem. Mam już obsesję, ale nie musisz tego wysłuchiwać.
- Ale chcę. - Pierwszy raz był taki sobie.
Pomyślałam "To wszystko? O tym śpiewają piosenki? Przereklamowane!
Drugi raz był nieco lepszy, trzeci całkiem całkiem gorący,
czwarty mu nie dorównał,
ale jak nazbierałam materiału do porównań, zaczęłam wariować.
A jeśli ideał jest tuż za rogiem?
O ile lepszy od reszty byłby ideał?
I zaczęłam szukać.
Czasem wolałabym siedzieć w klasztorze, ale moja obsesja
to twoja okazja.
I jak, pączuszku, wykorzystasz pannę, co nie mówi nie?
- Któryś ci kiedyś odmówił? - Poza gejami nie.
A którym byłbym numerem?
2461 -szym.
Ale mam co do ciebie bardzo dobre przeczucia.
Wyczuwam coś bardzo wyjątkowego.
- Chyba spasuję. - Jak to? Faceci nie pasują.
Jestem czysta i zupełnie zdrowa, jeśli o to ci chodzi.
I mam kondomy, pełen wybór.
- Chodż, Neal, wypróbuj mnie. - No dobra.
Nic z tego, kropka.
Za mało jesteś męski? Spotykasz prawdziwą kobietę i podkulasz ogon?
Boisz się, że nie podołasz?
Nigdy się nie dowiesz.
Jak tego nie zrobię, nie będę dwa tysiące któryś, tylko pierwszy.
Jedyny, którego zapamiętasz na zawsze.
Całe noce będziesz myśleć, zastanawiać się, czy to byłem ja?
Odpowiedż brzmi tak. Idealne bzykanie to ja.
Nigdy nie posiadany i doskonały.
Przestań!
Sztuka Zen. Niesamowite, nigdy dotąd nie byłem ideałem.
Przeleciałeś mnie!
Choćby w myślach! I było wstrętnie!
- Dla mnie nie. - A może pan?
Prawdziwy z pana mężczyzna. Wpisze się pan do mojej księgi?
Pewnie! Wpisz mnie. Ale wiesz, czasem mam problemy z potencją.
Ja się tym zajmę, skarbie.
Spodobałoby ci się to muzeum.
Muzeum Fałszerstw Sztuki? Obwieszone nieudolnymi podróbkami?
Wstąp do Renburga i sprawdż. Zobaczysz, jest bardzo zastanawiające
Mam 450 mil do Danver, ćwierć baka i zero kasy.
Gdy Kolumb stawiał żagle, nie wiedział, czy będzie wiał wiatr.
Stop! Zatrzymajcie się, błagam!
Co pani wyprawia?!
Pomóżcie, syn uciekł moim samochodem, chyba do Banton. Zabierzecie mnie?
- Przykro mi, nie jedziemy tam. - Zapłacę, mam 53 dolary.
Tylko pomóżcie mi go znależć!
Brakuje ci forsy, pojawia się ona. Przypadek?
- Dobrze, podwiozę panią. - Dziękuję.
Ja wysiadam.
Już wyczuwasz tę drogę.
Powiedz, czy to ważne?
Powodzenia, Neal.
Czekaj! Spotkamy się jeszcze?
Zawsze chcesz odpowiedzi... Może znajdziesz ją w Banton.
Zapłacę resztę, jak znajdziemy Philipa.
- Jestem Susan Ross. - Neal Oliver.
- Ile Philip ma lat? - 16.
To mój syn. Wszystko, co mam.
Uciekał już, ale zawsze wracał.
Tak się boję, a jeśli go nie znajdę?
- Dzwoniłaś na policję? - Kazali szukać w Banton.
Nie jestem złą matką...
Coraz zimniej!
Ale samotnej matce jest ciężko.
Znajdziemy go, Susan. Znajdziemy go.
Włącz radio i wysłuchaj ostrzeżenia.
Sprzedaż, spożywanie i przewóz euforii jest zabroniony poza obszarem Banton.
Ostrzegamy, że nawet małe dawki są silnie uzależniające.
Brak narkotyku powoduje dolegliwości lub śmierć. Odpowiedzialni obywatele
winni unikać go za wszelką cenę i pozostać w strefie wolnej od euforii.
Euforia jest legalna i rozprowadzana w obrębie miasta Banton.
Co za miasto?!
Może porozmawiać z policją?
16-latek w mieście z legalnymi narkotykami?
Raczej nie znajdziemy go w bibliotece.
Następny autobus na Szał odchodzi za 5 minut.
Pierwszy raz?
Wiecie, że tam rozdają euforię?
Że to niebezpieczna, uzależniająca substancja, której zaleca się unikać?
- Trudno, żebyśmy nie wiedzieli. - Wejdżcie.
- Masz, przyda ci się. - Nie, dzięki.
Nie bądż głupi, to odpowiedż na wszystko.
Zobaczysz, jaki będziesz szczęśliwy, życie może być boskie.
Susan! On jest tutaj!
Philip! Dzięki Bogu, że jesteś!
- Wracajmy do domu. - Spoko, mama, jestem w domu.
To moje miejsce. Najszczęśliwsze na Ziemi!
Nie możesz tu zostać, musisz wracać.
Odczep się, matka. A to kto? Kolejny kochaś? Ale masz gust!
- A twoja szkoła? - Pieprzyć szkołę, mam euforię.
- Spróbuj, jest czadowa! - Nie możesz tu zostać.
Tu jestem pełnoletni, mogę robić, co chcę. A chcę euforii!
Ukradłeś mój wóz.
Weż go sobie z policyjnego parkingu, Nie chcę go.
- Zaprowadż mnie tam. - Odejdż, daj mi spokój!
- Co cię opętało? - Co się dzieje, rozejść się!
Philip! Proszę, wróć do domu!
Tu pani syn jest pełnoletni, jak chce zostać, nie mogę go zmusić do wyjazdu.
A chce zostać.
- Jak wszyscy. To narkomani. - Ale to dziecko! Nie wie, co robi!
Wie, jak wszyscy. Po to wieszamy ostrzeżenia.
Jeśli to tak silny narkotyk, czemu jest legalny?
W mieście panowały narkotyki i wszystkie problemy z tym związane.
Próbowaliśmy wszystkiego, kar za posiadanie, pudła, grzywien...
Nawet publicznego upokorzania.
Wszystko potwierdziło tylko, że niektórzy po prostu chcą być nawaleni.
Naszym jedynym etycznym wyjściem okazała się euforia.
Syntetyczny, silny narkotyk, legalny i uzależniający.
Ostrzegamy, by go nie zażywać, ale jak mówiłem, niektórzy tego chcą.
Jedna działka i leżą. Panujemy nad nimi.
Miasto kontroluje dostawy i ustala ceny, bardzo korzystne.
Mieszkaj w naszych obozach, jedz nasze jedzenie, pracuj na boku,
strzyż trawniki, czyść kible, to dostaniesz euforię.
A nocą - baw się do upadłego.
Efekty odstawienia są silne, więc wszyscy płacą.
To ogromne osiągnięcie. Narkotyk usuwa nawet popęd płciowy.
Wiecie, ile mieliśmy tu gwałtów? Żadnego.
Czyli mój Philip będzie czyścił kible do końca życia? Bez seksu?
Nie ożeni się? Nie będę babcią?
Ironia losu, co? Amerykanie walczyli o wolność, o zniesienie niewolnictwa,
a teraz niektórzy w zamian za wolność wybierają niewolę.
Ale to istoty ludzkie, mają prawa, nie wiedzą, z czego rezygnują.
Dokonali wyboru.
Spójrz na nich, wydają ci się nieszczęśliwi?
Prowadzą proste, szczęśliwe życie. Bez odpowiedzialnych decyzji.
Bez problemów.
Znależli odpowiedż. Jesteś pewien, że twoje życie jest lepsze?
Są jak zwierzęta!
Jak my wszyscy. Tylko my mamy inne priorytety.
Niezależnie od priorytetów, w Banton miło się żyje.
To jakiś koszmar! Chcę odzyskać syna, zrobię co pan chce!
Mamy trzy opcje. Zamieszka pani w strefie bez euforii, mogąc go widywać.
Niektórzy rodzice najmują do pracy własne dzieci. Taka perwersyjna zemsta.
Dwa - wróci pani do domu i znajdzie sobie inny cel w życiu.
Trzy...
Włączy się pani do zabawy.
Co robić? Jesteś mądry, podpowiedz mi.
Nie wiem. Na twoim miejscu...
- Chciałbym widywać syna. - Ale on nie chce mnie widzieć.
Mój Boże, to cudowne!
Czuję się taka piękna!
Nie sądziłam, że mogę być taka szczęśliwa!
A ty, synku?
Chcesz trochę?
Nie, dzięki, spasuję.
Mówi lves, mam tu nową. Sprzątaczce dałem działkę, przyślijcie dozorcę.
Prześpisz się w motelu. Plus zgarniesz 300 dolców znależnego.
- Za co? - Za nią.
Zwiększyłeś nam zasoby ludzkie, płacimy za to.
Co jest, synu? Jak oferują ci okazję, bierz.
Przyjąłem pokój, ale pieniędzy nie. Nie mogłem. A i tak fatalnie spałem.
Nie dostałem reszty 53 $, ale znając prawa tej drogi nie martwiłem się.
Wiedziałem, że coś się zdarzy. To było nieuniknione.
Martwiło mnie coś innego nieuniknionego.
Bilo, mam się martwić tym mordercą?
Taaa.
Możesz być konkretniejsza?
Nie.
No jasne.
Coś nieuniknionego spotkałem po 20 milach. Niezły gość.
- Co pan oferuje? - Oddzwonię.
Jestem Bob Cody.
Nie prowadzę i nie cierpię autostopu, bo zdaje mnie na łaskę kierowcy.
Płacąc, jestem pracodawcą i trzymam wodze w ręku. To lubię.
Przyjmujesz pracę?
Jadę do Danver, przyda się parę groszy.
Jadę do Renburg, to po drodze. Proponuje co następuje:
Ty płacisz za paliwo i posiłki, żadnego alkoholu w pracy.
Ja wybieram stacje radiowe i zagajam rozmowy.
Płacę 10 $ za godzinę i 25 centów za milę.
W innych sprawach bądż uczciwy, ja też taki będę.
- Umowa stoi? - Stoi.
- Kim jest mój nowy pracownik? - Neal Oliver.
Mów do mnie pan Cody albo... proszę pana.
Zgoda, proszę pana.
Do Renburg? Tam było Muzeum Fałszerstw Sztuki.
Przypadek? Wiedziałem, że muszę je zwiedzić.
To było nieuniknione. A pan Cody miał ciekawe gusta radiowe.
Wybór jest jasny, Aurion 620, amerykański wóz dla Amerykanów.
Kłamstwo, silniki Auriona robią w Japonii.
O nowym filmie Webber Films mówią wszyscy.
Znów kłamstwo, my nie mówimy.
Państwowa Poczta dba o swoich abonentów.
To już szczyt wszystkiego!
Czasem zostaje tylko Sinatra.
Nie pojmuję tej kampanii. Co jest cieplejsze, woda?
- Dziewczyna? Ładniutka jest. - Robin Fields, jest odjazdowa.
- Proszę pana. - A co, znasz ją?
- Jeszcze nie, spotkamy się w Danver. - Szczęściarz.
Szczerze mówiąc, denerwuję się. Co ja jej powiem?
Jak zacząć rozmowę z dziewczyną z marzeń nie wychodząc na durnia?
Nic nie mów, niech ona zacznie.
Niezły pomysł.
Usiądę i posłucham muzyki jej słodkiego głosu.
- Nieżle wsiąkłeś. - Owszem, proszę pana.
- Nareszcie prawdomówny szyld. - Faktycznie wygląda na motel.
Mówię o słowie 'graniczny'.
- Słyszałeś o Fredericku Turnerze? - Nie.
Był historykiem.
Jakieś sto lat temu ogłosił teorię granic.
Teren przygraniczny to zawór bezpieczeństwa cywilizacji.
Miejsce, ratujące nas przed obłędem.
Ludzie nie pasujący do otoczenia, wariaci, malkontenci, ekstremiści,
pakowali sakwy i ruszali nad granicę. Tak kiełkowała Ameryka.
Rzezimieszki i szubrawcy całej Europy przekształcili granice w 13 kolonii.
Jak ktoś nie pasował - szedł dalej na zachód.
Stąd wszyscy wariaci wylądowali w Kalifornii!
Turner zmarł w 32-gim roku.
Nie zobaczył, co stało się ze światem, gdy wyczerpały nam się rubieże.
Niektórzy mówią, że mamy rubieże umysłu
i ruszają na podbój świata alkoholu i narkotyków.
Ale to nie to. Oszukują samych siebie.
Stworzyliśmy sztuczne rubieże komputerów, które daje ludziom...
...złudzenie ucieczki.
Ucieczka za opłatą za minutę połączenia?
A kosmos? Niezbadane rubieże?
Star Trek to nie kosmos, tylko telewizja, kiepskie z niego rubieże.
Poza tym, ilu z nas stać na wypad w kosmos?
Granica jest tutaj, na stanowej 60.
Po to ją założono, żeby ludzie trochę inni mieli gdzie się podziać.
- Czy to prawda, panie Cody? - Jeśli nie, powinno być prawdą.
Popracuję za wikt.
Przepraszam? Proszę pana, wspomoże mnie pan?
Pracujesz za wikt?
Dobrze.
Oto jabłko, wikt. A ty popracujesz myjąc nam szyby.
Nie będę wam mył szyb za jabłka!
Tu nie stoi "Może popracuję" ani "Menu ograniczone", tylko "Pracuję za wikt".
To wikt, to praca. Gdzie tkwi problem?
Nie umyję i tyle.
Bądżmy szczerzy.
Nie chcesz pracy, tylko jałmużny na wódę.
To nic złego, pijaństwo rzecz ludzka.
Gdybyś był szczery, postawiłbym ci piwo.
Ale pisząc te słowa, zawarłeś umowę o pracę, do której wykonania cię zmuszę.
Masz tu jabłko, myj szybę.
Odwal się! Nie chcę twojego zasranego jabłka i nie będę mył szyb!
Patrz, co zrobię z twoim jabłkiem!
Ponieważ zużyłeś wikt, musisz umyć wóz.
- Myj! - Panie Cody, to nieważne...
Ważne! Drań kłamie i to na piśmie!
Nie toleruję kłamstw, zwłaszcza pisemnych!
- Ty! Bierz się do mycia! - Zamknij mordę albo cię pokroję!
Zjeżdżać stąd wszyscy, bo wezwę gliny!
Nie robiłbym tego.
Mam raka płuc, umieram, zostało mi pół roku życia.
Nie będę zdychał w szpitalu.
To dynamit. Wysadzi wszystko w promieniu 20 metrów.
Mam gdzieś kiedy zejdę z tego świata, ale jak tobie zależy, lepiej myj szybę.
- Dobra, ja ją umyję! - Nie! On ma umyć!
- Odbiło ci? Myj tę szybę! - Myj!
- Rusz się! - Szybciej!
Dobra, już myję! Wyłącz to, umyję!
Powinieneś zadzwonić po szeryfa, niech mu wpakuje kulkę. To wariat.
Mam lepszy pomysł.
Zawsze mów, co myślisz.
Jakby wszyscy przestrzegali tej zasady, byłoby prościej.
Obowiązuje nas umowa.
Chyba nie myślisz jej zrywać?
Myślę - owszem.
Ale jej nie zerwę.
Bardzo szczera odpowiedż. Powiew świeżości.
- Papierosa? - Dziękuję, nie palę.
Lubię papierosy. Piszą tu, że powodują raka płuc, i to prawda.
Mówią szczerą prawdę.
Gdyby nie papierosy, nie byłoby mnie tutaj.
Pracowałem w reklamie. Płacili mi za kłamstwa.
Kiedyś chłopiec zmarł na ich skutek.
To mnie wykończyło.
Jak powiedzieli, że czeka mnie śmierć, postanowiłem coś zrobić z czasem.
Położyć kres paru kłamstwom.
Pierwszy raz w życiu czuję spełnienie. Jestem zadowolony.
Rak płuc... też ma swoje zalety.
Nie wiedziałem czy mówi serio czy blefuje. Czy to wariat czy wizjoner.
Może dynamit był oszustwem, jak jego rak.
A może nie.
Jak powiedziałby Grant - kupa odpowiedzi, wszystkie rozsądne.
Ale na pewno lubiłem faceta.
Byłeś moim najlepszym pracownikiem. Dam ci napiwek.
I wizytówkę.
Jak zechcesz u mnie popracować, dzwoń. To bezpośredni numer.
- Powodzenia u Robin. - Dziękuję panu.
Muzeum było trzy przecznice dalej.
Znów zadziałał czar drogi nr 60, a ja gotowałem się z ciekawości.
To ty jesteś Douglas! Dzięki Bogu, tak się cieszę!
Dzwonili z agencji, że nie zdążysz.
Wybacz, jestem pani James, właścicielka.
- Witam. - Oglądają teraz oryginały.
Wiem, to mylące, ale rób, co każę, a dostaniesz sto dolarów.
Ś.p. Pan James był dumny z oryginałów, rzadko wystawianych i,
na jego żądanie, nie fotografowanych.
Monet, Cezanne, Van Gogh, Renoir, Degas...
Każdy wart miliony.
Sam Bill Gates chciał je odkupić. Oczywiście, nie są na sprzedaż.
Przejdżmy teraz...
Zdejmij ostrożnie obrazy, wyjmij je z ram, a potem...
Postaw na sztalugach.
Będziesz moim bratankiem Edwardem. Idż za mną i graj na żywioł.
Dobrze.
Tędy proszę.
Witam panie i panów. Witamy w galerii niedrogich reprodukcji.
Życzeniem mego zmarłego męża było, żaden z jego bezcennych
cudownych oryginałów nie był nigdy fotografowany
i reprodukowany w albumach czy katalogach.
Sprzedajemy więc kopie pędzla mego bratanka Edwarda,
za skromną sumę 350 $ za sztukę.
Jeśli macie państwo pytania, proszę pytać bez wahania którekolwiek z nas.
- Jak długo malujesz jedną kopię? - Jak długo?
Stukam jedną w tydzień.
Widać. Pociągnięcia pędzla nierówne.
Cena odpowiada jakości.
Porządne rzemiosło, może trochę suche, brak tu duszy artysty.
Jestem tylko amatorem.
Wstyd. Cezanne przewróciłby się w grobie na widok tych bohomazów.
Cieszmy się więc, że ich nie widzi.
Zdaniem ekspertów, nie masz za grosz talentu.
Jestem mile połechtany.
Mój zmarły mąż pragnął, by jego arcydzieła posiadali ludzie,
którzy je szczerze lubią, a nie łowcy trofeów.
Stąd te szarady.
Czy wiesz, że od 8 lat nie sprzedałam ani jednego obrazu?
Czemu nie podaruje ich pani muzeum?
Po mojej śmierci trafią tam ich klony.
Klony?
Oskar był kolekcjonerem, marszandem, geniuszem techniki i żartownisiem.
Zebrany majątek pozwalał mu realizować szalone pomysły,
jak proces duplikowania obrazów na poziomie molekularnym.
Wypożyczał arcydzieła z muzeów, duplikował i odsyłał kopie.
Nigdy nie wpadł.
"Gwiażdzista noc" - oryginał. W Nowym Jorku jest klon.
Oryginał tego Moneta podobno jest w Paryżu.
Niewiarygodne. To wszystko oryginały?
Co począć z taką kolekcją?
- Podać ją za kopie. - Dobre, nie?
Na krótko przed śmiercią Oskar zbudował Muzeum Fałszerstw Sztuki.
Najwspanialsze muzeum świata, udające tanią atrakcję turystyczną.
- Boże, to przecież... - Mój mąż, Oskar Warren James.
Ależ oczywiście...
Muszę powiedzieć, że czułem się bosko. Zainspirowało mnie to.
Chciałem dostarczyć paczkę i łapać za pędzel.
Żałowałem, że nie mogę cofnąć czasu i zgłosić się do konkursu Conrada.
Ale wykorzystałem już swoje życzenie...
Zimno i gorąco. Tu jest coraz cieplej a tu zimniej, oczywiście!
Bilo, dziewczyna nie jest w Danver i nie nazywa się Robin?
Słusznie.
Jest w Morlaw?
Tak, nazywa się Lynn.
Znajdę ją, gdy tam pojadę?
Spotkanie jest możliwe.
Stałem więc na przysłowiowym rozdrożu.
Praca, dane słowo, podpisana umowa,
kontra śliczna Lynn, dziewczyna z mych snów, jej kuszący słodki głos.
Dokąd? Co więc zrobiłem? To, co powinien każdy szanujący się romantyk.
Rozważyłem. 5 dni na przejechanie 158 mil.
Mam czas, by ścigać marzenia?
Ty siedzisz za kółkiem.
Dobra odpowiedż.
Prawo jazdy.
- Co ja zrobiłem? - Nic, masz się stawić.
Pan Madison oskarża cię o przejechanie jego kota 3 tygodnie temu.
Nigdy tu nie byłem! 3 tygodnie temu byłem w St Louis!
Powiesz to w sądzie. Najlepiej jedż do miasta i znajdż sobie adwokata.
A wóz zaparkuj nad jeziorem, bo oskarżą cię o zanieczyszczanie powietrza.
Zakaz biegania.
Pięciu ekspertów prawa.
Brytan prawa
Adwokata? Jestem niezły, Stanford '88 summa cum laude, znam kruczki.
Jak leci? Założymy spółkę, ocalimy ci tyłek.
Potrzebny ci dobry adwokat, czyli ja. Macklin Park, zapamiętaj to nazwisko.
Tamci to szakale.
Valerie McCabe, Yale 91, zniżki dla turystów. Wygram twoją sprawę.
- Nawet jej nie znasz. - Sprawa Madisona.
Stary nudziarz, ciągle to robi. Nawet nie miał kota, jest alergikiem.
- Wygramy to raz dwa. - Nie ma kota? To czemu mnie pozwał?
- Bo mógł. - Słucham?
Wszyscy tu to adwokaci, pozywają się wzajemnie, jest powód czy nie.
- Dzięki temu zarabiamy na życie. - To obłęd!
Mogę cię za to pozwać. Obraziłeś nasze miasto.
Patrzysz na moje nogi? To napastowanie seksualne.
- A za co nie możesz mnie pozwać? - Zatrudnij mnie.
Wszystko sprowadzi się do tajemnicy zawodowej. 75 za godzinę, 1 -sza gratis.
Przynajmniej znasz sprawę... Dobra, biorę cię.
Oskarżam cię o seksualną manipulację potencjalnym klientem!
Najął się tylko dlatego, że uważa cię za atrakcyjną seksualnie!
Szybciej, do biura, bo posypią się na nas pozwy za chodzenie ulicą.
Czwartek, 27 września
Kaszka z mleczkiem, max 2 tygodnie.
Muszę być w Danver 2 pażdziernika! To za długo!
Długo to trwa sprawa o drogowskaz. Od pięciu lat staramy się o nowy.
Zapomnieliśmy zaświadczenia o zanieczyszczeniu, a metal znaku jest
potencjalnym zanieczyszczeniem i procesujemy się o to.
Inny adwokat podważył podaną ilość mieszkańców, jeszcze inny
faktyczne granice miasta, gdzie powinien stanąć znak.
Sprowadzonego geodetę oskarżono o palenie
i zabroniono wykonywania zawodu. Znak stanie za jakieś 2 lata.
- I ty chcesz tu mieszkać? - Tylko tu.
Każdy dzień to nowe wyzwanie, nowy precedens, nowa interpretacja prawa.
To intelektualna uczta!
Jeśli wszyscy mieszkańcy to prawnicy, z czego żyjecie?
Kto prowadzi sklep, robi pranie, kto naprawia kible, jak się zatkają?
Mamy drugi etat związany z prawem, policja, reporterzy sądowi...
A pozostałe drobiazgi wykonują ludzie jak ty, oczekujący na proces.
Tylko tak zarobią na nasze stawki. Przesłuchanie mamy 1 pażdziernika,
potrzebni są świadkowie zeznający o twoim charakterze, rodzina, koledzy.
Opracujemy ci program zarobkowy, to zmniejszy koszty.
Daj mi ich telefony, wypiszę wezwania.
- A jak tu dotrą, ktoś ich pozwie? - Oczywiście.
Może pozwą cię za komplikacje, będę miała więcej klientów.
Mam notatnik w samochodzie, pójdę po niego. Zadzwonię i zaraz wracam.
Nie.
Fred, ten pan to potencjalny zbieg, zamknij go.
- Zamknąć?! - Oczywiście, musimy dbać o dochody.
Tak nie wolno, mam swoje prawa!
Wiem, skarbie, będę ich bronić.
Nie mogłem nawet winić bili, spotkanie było "możliwe".
Meteor spadający na Morlaw też. Pewnie bardziej niż spotkanie z Lynn.
Hej, Lynn!
Lynn, tutaj!
Na górze!
Wydostanę cię!
Wydostanę cię stąd!
Najpierw musiałem sam siebie wydostać. Wysadzenie celi odpada, podkop też.
Potrzebowałem podpowiedzi, a bila została w aucie.
Psiakrew! Musi być jakiś sposób, żeby dać stąd nogę! Wiem.
Adwokat potrzebowała świadków, miałem jednego, ale jakiego!
Proszę podać nazwisko i zawód.
Robert Wilson Cody, nazwijmy to - wysłannik.
- Czy zna pan pozwanego? - Był moim pracownikiem.
- Jak by go pan ocenił? - Uczciwy, godny zaufania, mądry.
Spytaj go czy wie, że zarzuty to kłamstwo i że wszyscy o tym wiedzą.
Bez związku ze sprawą, zeznaje tylko o tobie.
- Spytaj. - Sędzia to odrzuci.
Spytaj, bo cię zwolnię.
Panie Cody...
Czy wie pan, że nie tylko stawiane tu zarzuty są kłamstwem,
ale wszyscy są tego świadomi?
Sprzeciw! To zupełnie bez związku z profilem oskarżonego.
Podtrzymany.
Zaraz. Mówisz, że to kłamstwo, i wy je głosicie?
- Świadek ma zignorować to pytanie! - Nie mam zamiaru, Wysoki Sądzie.
Jeśli ona mówi prawdę, mamy problem.
Może, ale bez związku ze sprawą! Następne pytanie.
Moment. Czekam na odpowiedż na moje pytanie.
Pan tu nie zadaje pytań, tylko odpowiada na nie!
I proszę nie protestować, bo wyproszę pana za obrazę sądu!
Nie odpowiem na żadne pytanie, póki nie dostanę odpowiedzi.
Sędzio, czy to wszystko kłamstwa?
Grzywna 500 $ za obrazę sądu.
Odpowiedz na to cholerne pytanie!
1000 $ i 90 dni paki!
Wożny, sierżancie, wsadżcie go do celi.
Nie tak szybko, chłopaki!
To dynamit. Wylecimy w powietrze, jak się zbliżycie choć o krok.
Rzućcie broń, a reszta niech siada.
Sędzio, wsadż sobie palec do nosa. Ja nie żartuję!
Jestem śmiertelnie chory, chętnie zabiorę was ze sobą!
Powiedziałem palec do nosa!
Lepiej posłuchaj. Znam go, nie gada na próżno.
Cieszę się, że już wiemy, kto tu rządzi.
Sędzio, czy ta sprawa była kłamstwem?
Palec do nosa!
Tak.
- Tak, proszę pana. - Proszę pana.
No dobra...
Ręka w górze ci, co wiedzieli, że sprawa jest sfingowana,
żeby wrobić Olivera.
Kłamcy i adwokaci.
Panie Oliver, jaką damy kłamczuchom nauczkę?
Rozporządzenie sądu...
Przeczytaj, sędzio.
Nakazem sądu wszystkie akcje prawne, grzywny, i opłaty wobec przybyszów
we wszystkich sprawach z wokandy Morlaw zostają zniesione.
Ogłaszam powszechną amnestię.
Dziękuję. Proszę skopiować i rozwiesić na całym mieście.
Wiesz, to ciekawe miasto. Może tu zostanę?
Nie pasuje ci to, sędzio?
Skąd! Skądże, proszę pana!
Lynn?
Cześć, jestem Neal, to ja cię wyciągnąłem.
Stary, cieszę się, kurde, tyle tu siedziałam, że mi tyłek zdrętwiał!
Ty, dziadzie, oddaj te ciuchy, co mi je skubnąłeś!
Ani chwili nie wytrzymam w tych zasranych łachach!
Co się tak gapisz, przystojniaczku?
Nie spodziewałem się takiej wymowy.
- A co, nie pasi ci, jak gadam? - Nie, nie...
To znaczy tak, Tyson przy tobie to osesek.
Coś sugerujesz, bucu? Że niby do szkoły nie chodziłam?
Tak mi się właśnie zdaje.
Spokojnie, to taka rola.
Rodzaj testu. Faceci tak chcą mnie zdobyć, że mówią "Twój sposób
wysławiania się jest słodki, taki ożywczy i czarujący."
Ożywczy jak wiew ze ścieków. Nigdy bym się nie umówiła z kimś takim.
Cieszę się, że ty też nie.
Mam nadzieję, że masz wóz, sprzedałam swój, żeby mieć na adwokata.
Mam samochód.
Ilu przyznało, że mówisz jak chamka?
Ty pierwszy. Jesteś przystojniejszy niż się spodziewałam.
Nawzajem. Jak to, oczekiwałaś mnie?
Oczywiście. Naturalny bieg wypadków. Piękny książę ratuje królewnę z lochu.
- Po to były te znaki. - Znaki?
Na plakatach. Na nazwisko mam Linden.
Wiedziałam, że ktoś je rozszyfruje, przynajmniej on tak powiedział.
- Kto? - J. Ż. Grant.
Chciałam spotkać księcia z bajki, choćby za cenę dożywocia w celi.
W każdym razie książe miał zdać testy i rozwiązać zadania,
żeby królewna miała pewność, że to on.
- Zdałeś je. Jaki był twój test? - Mój test?
Każdy ma jakiś tam test. Kroisz grejpfruta czy obierasz?
Ja obieram. Ulubiony bohater kreskówek? Spiderman.
Pizza na cieście cienkim czy grubym? Ja na cienkim.
Trzy na trzy. Niewiarygodne. "Bliskie spotkania?"
Wsiadłabym na statek, bez gadania.
Co jest?
Za idealnie. Jesteś zbyt doskonała.
- Wiesz, za dobre, żeby było prawdziwe. - Poczekaj chwilę.
Widzisz, nie jestem ideałem.
- Od razu lepiej się czuję. - Ja też.
Zakaz publicznego okazywania uczuć.
Życzyłaś sobie księcia z bajki?
Cóż, mam ludzkie potrzeby, jak potrzebę partnera.
- A ty, życzyłeś sobie mnie? - Raczej tego.
Daje mi odpowiedzi.
- A czy są słuszne? - Dotąd tak.
Miejsce na twoją reklamę.
- Tu były twoje plakaty. - Najwyrażniej już niepotrzebne.
Może już czas na... wiesz, żyli długo i szczęśliwie.
Niezupełnie. Muszę coś dostarczyć do Danver.
- Danver? - Coś nie tak?
Grant dał mi kopertę. Mam otworzyć, gdy ktoś będzie jechał do Danver.
Nie jedż.
Nie wiem, czy to do mnie czy do ciebie.
Neal, nie jedż.
Dałem słowo, że dostarczę paczkę. Muszę.
Bilo, mam jechać do Danver?
Tak, ale nie dziś.
Proszę nie przeszkadzać.
- Mówisz serio? - Tak.
Wcale nie spałeś?
Nie mogłem. Opanowała mnie wena.
- Wspaniały. - Nie mówisz tylko tak sobie?
Nie. Ma w sobie duszę. Pasję.
Weż mnie ze sobą.
- A co z listem? - Chrzań list. Chcę być z tobą.
Bilo, mam zabrać Lynn do Danver?
Zły pomysł.
Czy to niebezpieczne?
Z całą pewnością.
Czy chodzi o tego mordercę?
A jak sądzisz?
Nieważne, czy to niebezpieczne, i tak chcę jechać.
Nie, dostałbym świra.
Nie stracę cię, ledwo cię odnalazłem.
A jeśli ja stracę ciebie?
Nie możesz jechać, bila się nie myli. Wrócę, przysięgam.
Bilo, czy wrócę po Lynn?
Tak, wrócisz po mnie.
Nie wrócisz.
Czy mi odbiło? Zostawiam dziewczynę mych snów przez głupi gadżet?
Co się stało?
W okolicy krąży morderca, mamy zablokować drogi.
- Jak on wygląda? - Podadzą opis przez radio.
Podejrzany to biały mężczyzna, jadący czerwonym kabrioletem drogą nr 60.
Bagażnik pojazdu pochlapany jest białą farbą.
Lepiej zawróć. Tu jest niebezpiecznie.
Dopiero po 10 milach puls wrócił mi do dwucyfrowej liczby.
Wtedy pomyślałem... Bilo, czy morderca grozi Lynn?
Odpowiedż niejasna, spróbuj póżniej.
Na tym terenie połączenie nie może być zrealizowane.
BMW to chała, Jeepy górą!
O, cholera!
Zasrane punki z tą farbą! Dzwonię do szeryfa, ty patrz, gdzie jadą.
Proszę nie dzwonić!
Zadzwonię! Dość mam rozrób tych gówniarzy!
A moja lornetka?!
Bilo, ja jestem mordercą?
Włącz radio.
Podejrzany wiezie broń w kwadratowym pudełku owiniętym w brązowy papier.
- Powtarzam, podejrzany wiezie broń... - O psiakrew!
Bilo, czy w pudełku jest broń?
Nie mogę powiedzieć.
Mam je otworzyć?
Nie mogę powiedzieć.
Niech to szlag! Jak to jest broń, zostawię na niej odciski palców.
Bilo, musisz mi powiedzieć, co robić.
Pytania na tak lub nie.
Niech cię licho! Tak lub nie! No dobra, Neal, myśl logicznie.
Wezwał gliny, więc pojadę w przeciwną stronę, niż oni.
Nadjadą z jednej lub z drugiej.
Mam dwie opcje. Musi zostać jedna.
To pewne jak w banku.
Wybacz, tato. Jest jeszcze jedno wyjście.
Szeryf zablokował w obu kierunkach szosę stanową nr 60,
by odciąć drogę podejrzanemu, którego widziano ostatnio w czerwonym
kabriolecie BMW z białą plamą na bagażniku.
Wiedziałem, że to wóz nie dla mnie.
Jakie było prawdopodobieństwo, że morderca jechał takim samochodem
jak ja i że mój pochlapano farbą jak jego?
Grant mówiłby, że to nieuniknione.
Że przynajmniej raz we wszechświecie to musiało się stać.
Tym razem. Ale Grant mówił też, że na tej drodze przeszłość, przyszłość,
możliwości i szanse splatają się w jedno. Musiałem to sprawdzić.
Odsuń się stamtąd!
Kto to był?
Podobno student prawa z St Louis. Oszalał i zastrzelił ojca.
Kocham tę drogę.
Bilo, mam mnóstwo pytań. Czy ten facet...
Po cholerę ja cię pytam?
Rainbow Club
Halo?
Robin Fields?
Jest tu kto?
Ja jestem.
Ray?
Paczka jest dla ciebie?
Nie. Nie kazałbym dostarczać paczki sam sobie. To dla kuzyna.
Już tu jest.
Robin Fields to jeden z mych pseudonimów.
Jesteście kuzynami?
Jechałeś w wozie ze swoją paczką? I nie wziąłeś jej?
Zawarłeś umowę. Miałem zmuszać cię do pogwałcenia przysięgi krwi?
Poza tym to, że straciłeś forsę, siedziałeś w więzieniu, porzuciłeś
dziewczynę i rozwaliłeś samochód, by ją dostarczyć, zwiększa jej wartość.
Teraz wiążą się z nią historie.
I jak? Nie chcesz wiedzieć, co zawiera?
Chciałem, ale... to już nieważne.
I tak nie jest ciekawsze niż moje historie.
Zrozumiałeś to, otworzę ją więc.
O tak...
- Nie zapalisz? - Nie muszę.
Wtorek osiemnastego
Z życzeniami od Rainbow Club.
Jak nowy wózek? Bombowy?
- Tato, jaki mam ulubiony kolor? - Niebieski.
To czemu kupiłeś mi czerwone BMW?
Czerwony jest piękny, pasuje do kabrioletów.
A BMW to moje ukochane wozy...
Wszystkiego najlepszego. Na przyszłość jak zechcesz dać mi prezent,
kup to czego pragnę ja, nie ty.
Synu, to prezent.
Jeśli go odrzucisz...
Uznam to za obrazę.
To jesteśmy kwita. Bo ten prezent to obraza dla mnie.
Chciałbyś dostać ode mnie paletę i komplet farb?
Nie pomyślałem o tym. Może powinienem to przemyśleć.
Dzięki, przyjmuję przeprosiny.
W kwestii Bradford - nie jadę. I nie pójdę na prawo.
Żadnych 'ale'! To twoje życie, zbudowałeś je, cieszy cię.
Ja znajdę coś, co cieszy mnie.
Przykro mi, jeśli tego nie akceptujesz, ale to pewne jak w banku.
Nie pochwalam tego.
Czas ujrzeć prawdę o twoim malowaniu. Jest żałosne.
Świetne wieści! Na wystawie Conrada twój obraz znalazł chętnego kupca!
Chce to omówić, chodż, zaprowadzę cię.
Tato, ta szmata... to śmieć. Oszukali cię.
I wisi do góry nogami.
Chyba mam Alzheimera, nie pamiętam, żebym coś wysyłał.
Zostawiłeś go w motelu. Pozwoliłem sobie wysłać za ciebie.
- Dziękuję, panie... - Conrad. Bardzo proszę, panie Oliver.
Pan Neal Oliver? Oczarował mnie pański obraz.
Przepraszam, proszę wybaczyć, właśnie...
Niezwykle silne deja vu.
Nie szkodzi, ja też. Duża rzecz.
Kocham ten obraz, ma w sobie duszę, pasję...
- Jestem... - Lynn Linden.
Wiem.
Pracuję w Danver Publishing, drukujemy plakaty, albumy...
Może jestem zbyt bezpośrednia, ale czy nie namalowałbyś serii moteli,
...kawiarń, stacji benzynowych w tym samym stylu?
O tym właśnie myślałem.
Mój brat ma wielki talent.
Poradzi sobie. Ma przed sobą wielką przyszłość. Oboje mają.
Nie zbliżają się może twoje urodziny?
Skąd pan wie?
Nie zapomnij wyrazić życzenia.